Juffrouw ?
Gaat het ? Ik help u wel overeind.
Zeker de hitte.
Uw lip bloedt een beetje.
Pardon. Je bent je tas vergeten.
Je bloedt nog steeds.
Hier.
Misschien moet je even gaan zitten.
Moet ik je naar 't ziekenhuis brengen ?
Ik ben Alfredo. Hoe heet jij ?
M'n naam.
Hij lag open op de grond.
Het spijt me. - Wacht. Ik ga mee.
Wil je een taxi ? Heb je geld nodig ?
Hoe heet je ? Weet je dat nog ?
Het kwam door de schilderijen, hé ? Kunst heeft macht over ons.
Hoe beter het kunstwerk, hoe groter de macht.
Zij zullen dat nooit begrijpen, maar ik wel.
En jij ook, denk ik.
Het spijt me. Ik moet gaan.
Momentje.
Voor de taxi. Neem het nou maar aan.
Mevrouw ?
Mevrouw Manni ?
Hoorde u me niet, mevrouw Manni ? Inspecteur Manetti heeft gebeld.
Een aantal keren. Het was dringend.
Wie ? - Manetti. Inspecteur Manetti.
Wie ben ik ?
Manni.
Een om te ontspannen, twee om te slapen. Dokter in Rome. Anna Manni.
Ik zoek een nummer in Rome. Van Anna Manni.
Hallo, met Anna. Spreek iets in, dan bel ik je terug.
Aan de kant. Vooruit.
Ga bij die lantaarnpaal vandaan.
Waar zijn we ? - Rome. U mag er niet langs.
Ik ben politieagent. - Laat maar. Ik ken haar.
Waar zat je ? Ze is 'n uur geleden gevonden.
Manetti wil je spreken. - Manni. Hierheen.
Ze is zo'n 12 uur dood.
Zo te zien gaat 't om dezelfde dader.
Hij heeft vijftien vrouwen verkracht en er twee vermoord.
Je gaat naar Florence. Daar heeft hij wel verkracht, maar nog niet gemoord.
Waarom niet ? Drie in Florence en de rest in Rome.
Je kent alle zaken. Je weet hoe hij werkt. Nu is het aan jou.
Je vertrekt morgen. Praat met onze collega's. Vertel hen wat je weet.
Maar wees diplomatiek. Je bent slim. Ik vertrouw je.
Nu hij eenmaal met moorden is begonnen, zal hij niet meer ophouden.
Hij is geschift. Heb je die andere meisjes gezien ?
Ik ben ook klaar.
Zullen we naar jou toe gaan en pizza eten en video kijken ?
Uw wapen, hulpinspecteur Manni.
Ben je speciaal naar Florence gekomen voor mij ?
Je hebt me gevonden. Hier ben ik dan.
Ik wil je net zoals je vanochtend was.
Met bloedende lippen.
Ik wilde je zo graag kussen. Op die bloedende lippen.
Niet doen. Wakker blijven.
Ik zag hoe je de schilderijen bekeek.
Je werd door ze bevangen, hé ?
Je werd door ze bevangen.
Wakker blijven.
Ik wil samen klaarkomen.
Wat is er gebeurd ? - Rustig maar.
Ik ben politieagente. Uit Rome. Anna Manni.
Waar blijft de ambulance ? Schiet op.
Ze zijn met 't sporenonderzoek bezig. Hoe is het met Anna ?
Het is een enorme ravage. - Dit lag op de gang, meneer.
De onderzoeken zitten erop. De uitslag komt over een paar dagen.
Ben je in staat om te praten ?
Had hij bijzondere uiterlijke kenmerken ?
Zou je hem kunnen identificeren als je hem zag ?
Had je hem al eerder gezien ?
Op het politiebureau. Z'n gezicht komt overeen met de compositiefoto.
We doen alle tests, behalve de HIV-test. Daar is het te vroeg voor.
Je moet je over een maand en 'n half jaar laten testen.
Helaas, daar is niks aan te doen.
Sorry dat ik u lastigval, maar 't is wettelijk verplicht.
Dit is een kalmerend middel. Als u het niet wilt, zegt u het maar.
U moet uitrusten en op krachten komen.
Maak u geen zorgen. Dat geheugenverlies is maar tijdelijk.
Ga even liggen en probeer wat te slapen.
Ik ben buiten, mocht je me nodig hebben. Ga maar slapen.
Gaat het ?
Uw glas is gebroken.
We hebben wel wat jodium, als u dat wilt.
Ze had gelijk. U moet de wond ontsmetten. U bloedt behoorlijk.
Doet het pijn ?
Weet u het zeker ? - Ja. Het prikt alleen.
Geef me je tas maar. Vooruit. Ik draag 'm wel.
Hoe is het ermee ? - Wel goed.
Inspecteur Manetti komt er aan. Succes.
De commissie wacht op je.
Maak je geen zorgen. Ze willen je alleen maar spreken.
Waarom heb je je haar zo kort geknipt ?
Dat weet ik niet. Ik voel me beter zo.
Waarom ? Vormt het soms 'n probleem ? - Helemaal niet.
Alsjeblieft.
Een nieuw insigne en 'n nieuw wapen. Omdat hij die andere heeft gestolen.
Het was geen nalatigheid van jouw kant. Dat bevestigde de commissie.
Je weet hoe graag ik je mag en hoezeer ik je werk waardeer.
Ik voel me vreselijk schuldig. Het was ten dele mijn schuld.
Negen millimeter. - Met stalen slaghoedjes.
Een prima wapen. Ze willen je voorlopig op 't bureau stationeren.
Er is veel werk. En dat je twee keer per week naar onze psycholoog gaat.
We krijgen hem wel te pakken, Anna. We vinden hem wel.
U zei dat hij niet zou ophouden als hij eenmaal begon met moorden.
Maar mij heeft hij niet vermoord. Hij wil dat ik blijf leven.
Hij komt vanzelf naar mij toe.
Vanaf vandaag krijg je politiebescherming.
Ik zet er twee van onze beste mannen op.
Ik werd naar Florence gestuurd...
omdat ik voornamelijk zedenzaken doe.
Het begon in Rome en een paar nabijgelegen dorpen.
Binnen 'n maand volgden de zaken in Florence.
Ik werd erheen gestuurd om eens met onze collega's te praten.
Om meer te weten te komen.
Op een ochtend was ik in m'n hotel, toen ik een telefoontje kreeg.
Het was een vrouw. Ze wist dat ik aan die verkrachtingszaak werkte.
Ze wist wie de dader was.
Haar naam ben ik vergeten.
Ze zei dat hij in de stad was en naar de Uffizi zou gaan.
Hoe wist ze dat ? - Dat weet ik niet.
Ze zei alleen dat hij daar die ochtend zou zijn.
Heb je de politie in Florence ingelicht ?
Ik ging naar het museum.
Ik wist vaag hoe hij eruit zag.
Ik had namelijk z'n compositiefoto gezien.
Het was een gok. Maar ik ging er toch heen.
Behoorlijk stom, nietwaar ?
Ik ben altijd al overmoedig geweest. Weet je wat ik dacht ?
Dat ik hem gewoon zou oppakken als ik hem zou zien.
Of 'm zou neerschieten als het nodig was.
Wat gebeurde er in het museum ? - Er stond een lange rij.
Ik voelde me erg verward.
Eenmaal binnen voelde ik me heel vreemd.
Er hing een rare sfeer.
De schilderijen...
leken te zweven.
Ik volgde een groep toeristen toen ze een ruimte binnengingen.
Ik ging 'n schilderij binnen. Het was net of ik er helemaal in opging.
Ik keek ernaar, en toen...
Het zal wel gek klinken.
Laten we een woord als 'gek' liever vermijden.
'Symptomen zijn misselijkheid, angst, hallucinaties, depressie...
en veranderingen in het karakter.'
In 1817 bezocht de Franse schrijver Stendhal Florence.
Hij bewonderde de kunstwerken in de Santa Croce...
toen heftige emoties zich meester van 'm maakten.
Het was 'n bekend verschijnsel, maar hij was de eerste die erover schreef.
Wat jou overkomen is, staat bekend als het syndroom van Stendhal.
'Dit gevoel is zo sterk dat 't grenst aan medelijden. Het is overweldigend.
Kon ik het maar achter me laten.'
De gevoelens die Stendhal ervaarde gaven hem ook vreugde.
Niettemin wilde hij het het liefste maar vergeten.
Hoe is het ermee ?
Hoe gaat het ? - Goed.
Mag ik binnenkomen ? - Natuurlijk.
Alles goed ? Stomme vraag.
Ik heb wat meegenomen.
Films van Buster Keaton. Om je op te beuren.
Diepvriespizza's.
En een bosje bloemen. Hier.
Ik hoef al die spullen niet, Marco.
Maak je geen zorgen. Ik laat ze hier gewoon achter.
Eet je deze ?
Vroeger hield je niet van chocola. - Nu wel.
Ik mis je, Anna.
Ik kan niet met je vrijen.
De gedachte alleen al.
Ik ben niet meer je vriendin.
Het spijt me. Maar het is zo lang geleden dat we gevreeën hebben.
Goed. Je wilt dus met me naar bed.
Wil je neuken ?
Wil je een wip maken ? - Niet doen.
Hou op. - Draai je om.
Wil je me neuken ? Nu neuk ik jou.
Hou op. - Vind je het lekker ?
Word je graag geneukt ?
Hou je kop. Ik wil je niet horen.
Ik neuk je. En of je dat lekker vindt.
Ik ben nog niet klaar.
Ik wilde hem neuken als een man.
Op de manier waarop mannen 't doen.
Ik moet er niet aan denken om zelf geneukt te worden. Om seks te hebben.
Ik ben bang. - Waarvoor ?
Voor iets dat in me zit.
Iets dat me pijn doet. Ik snijd mezelf steeds.
Doe mezelf pijn. Vooral aan m'n handen.
Ik doe het niet met opzet.
Misschien ook wel.
De lichamelijke pijn hindert me niet.
Daardoor voel ik dat ik leef.
Laten we alles eens op een rijtje zetten.
Er zijn je twee dingen overkomen: Ten eerste ben je verkracht.
De kans is groot dat de verkrachter terugkomt. Dat is dus een.
Ten tweede ben je in shock geraakt door die schilderijen.
Het syndroom van Stendhal. Dat is ook belangrijk.
Maar die ziekte gaat over.
En de herinnering er aan ebt weg. Tot hij bijna helemaal verdwijnt.
Probeer wat meer van jezelf te houden.
Je moet jezelf niet verachten omdat je verkracht bent.
Val jezelf niet af omdat hij je begeert.
Daar kan jij niks aan doen.
Waar woont je familie ? - In Viterbo.
Waarom ga je er niet even tussenuit ? Ga een tijdje naar Viterbo.
We kunnen de therapie gewoon voortzetten.
Ik wil niet terug. Ik ging bij de politie om te ontsnappen...
aan alles wat dat dorp voor me betekende.
M'n broers, m'n vrienden, m'n huis, m'n vader.
Anna, je bent terug. Gulio.
Hangen jullie hier nog altijd rond ? - Gulio, kom eens.
Kijk nou eens. - Heb je soms de zak gekregen ?
Ik ben met verlof. - Ga eens bij Mario langs.
Pas maar op. Ik heb getraind.
Precies op tijd voor het eten. Je broers zijn er al.
Je haar is korter.
Je bent ook anders gekleed dan vroeger.
Je lijkt wel een jongen.
Waar was die opmerking voor nodig ? - Het is toch zo, pa ?
Nou en ? Ze is amper binnen en dan maak jij haar al van streek.
Heeft de politie je naar 'n arts gestuurd ?
Naar een psycholoog.
Is dat nou echt nodig ? - Ja.
Ik vind van wel. Ik heb namelijk problemen, weet je.
Is het museum gesloten ?
Het wordt al twee jaar gerestaureerd.
M'n vader ging nooit naar het museum. Ik kwam er altijd met m'n moeder.
Ze wou me kunstgeschiedenis leren. Ze schilderde.
Hoe kwam het dat je ineens aan het voorval moest denken ?
Geen idee.
Ik reed langs het museum, toen ik het me ineens herinnerde.
Ik wil zelf gaan schilderen. Mag dat ? - Zeker. Dat is een prima idee.
Wat bezielt jou ? - Anna, rustig.
Het is maar 'n training.
Niet zo staren, jullie. Aan de slag.
Goed dan. Als het je menens is...
Dus ging ik bij 'm weg. Ik moest wel.
Niet dat hij slecht was in bed. Maar het werd me gewoon allemaal te veel.
Hij drong steeds maar aan. En toen knapte er iets in me.
Ik verwacht heus niet dat mannen eerlijk zijn. Ik ben niet achterlijk.
Een vrouw wil af en toe galant worden behandeld.
Ik heb ook zin om jou te zoenen. Hij wilde nooit zoenen.
Maar ik lust er wel pap van. Ik ben heel oraal ingesteld.
Wacht. Ik weet hier een plekje. Daar gaan ook alle hoeren heen.
Kom maar mee. Snel.
We zijn gebeld door een hoer uit Senegal. Ze tippelt hier.
Ze komt hier 's avonds met haar klanten. Ze vond haar daar.
Wacht even. - Zelfde dader. Zelfde techniek.
Wat zag je ? - Ik was alleen.
Toen heb ik hem gebeld. Ik kende haar niet.
En jij ? - Ik heb haar nog nooit eerder gezien.
Het was Alfredo. Dat staat vast.
Hij zei dat hij zo heette, maar ik geloof hem niet.
Je hoeft nergens bang voor te zijn. Je staat onder politiebescherming.
Zie je die vent ? Hij heet Parisi.
Is marinier geweest. Het zijn flinke jongens.
Hier is die lijst.
Ik snap het niet. Waarom wil je al z'n slachtoffers spreken ?
Ik wil ze gewoon even spreken.
Wie weet steek ik er iets van op.
Je had niet hoeven komen. Je had de lijst ook kunnen faxen.
Ik wilde het zelf. Ik wou je zien.
Vraag of Marco binnen wil komen. - Nee, hij moet weer weg.
Wat wilde je, zei je ? - Jou zien.
En, wat zie je ?
Hallo ? - Met wie spreek ik ?
Vincenzo. - En heet je Gorlai van achteren ?
Is mama ook thuis ?
U spreekt met Anna Manni. - Ken ik u soms ?
Ik ben politieagente. Ik werk voor zedenzaken.
Wat kan ik voor u doen ? - Ik wil een paar vragen stellen.
Ik kan helaas geen vragen beantwoorden.
Ik weet hoe moeilijk het is. - Daar gaat het niet om.
Ik heb gewoon geen zin meer in vragen. Ik zit hier met m'n kinderen.
Ik mag blij zijn dat ik nog leef. Ik wil het verleden achter me laten.
Je wilt dus weten wat er gebeurd is. - Graag.
Ik weet nog dat ik hem vertrouwde. Ik lag in een veld.
Ik weet nog dat hij z'n handen om m'n nek sloot.
En dat ik vreselijke pijn tussen m'n benen voelde.
Ik weet nog dat hij me sloeg als hij z'n handen vrij had.
Ik herinner me z'n stinkende adem.
En ik dacht nog: Wat een klootzak.
Precies m'n ex-man. Een hufter was het.
Het stikt hier van de engerds.
Mensen die uit de stad wegtrekken naar de provincie...
betalen daar de tol voor. De huren stijgen in...
Het spijt me.
Dat was niet de bedoeling. Sorry.
kan je soms niet goed tegen bloed ? Kijk dan.
Ik eet bij Alessandro. Kom ook.
Ik heb je gemist.
Ik heb veel aan je gedacht.